Ve Yeniden !

uzunca bir aranın ardından tekrar bilgisayar başındayım.

tabi buralara uğramazken de bilgisayar başındaydım. hatta hiç kalkmadım.

ama işte; işler güçler diyelim.

pandemi, uzem, bir de olmadık uğraşlar peşinde gittik epey süre.

ha bi de yüksek lisans var. hem de en olmaz zamanda tez yazdıran.

gönül işlerine hiç girmiyorum bile.

anlayacağınız kafalar karışık, işler yığılmış, hayat zor, okurken hayat daha zor.

lisede, üniversitede ne güzeldi, dersi geçmek için çalışman bile gerekmiyordu da yukarılara çıktıkça işler değişiyor. her şey sana kalıyor. kimse bi şey öğretmiyor, herkes yapmanı bekliyor.

hoca projeyi, patron işi, birileri emeğini…

velhasıl bitmiyor. bitmeyeceğini bilerek yola çıkın, sıyırmayın kayışı sonra.

tatil planları yapacağınızı hayal etmeyin, dinlenmek ancak 50’den sonra. o da emeklilik gibi bir ihtimaliniz varsa.

geçenlerde okuduğum bi yazıda vardı : “şimdiki gençler emekli olamayacak ve bunun farkındalar. o yüzden emeklilik hayatını gerçekleştirmek için kısa yoldan para kazanmak, kendilerini emekli edebilmek için uğraşıyorlar. girişim furyası da bunun en önemli göstergesi”

fazlaca doğru. rahatsız edecek kadar doğru.

gençler derken liselileri kastetmiyor tabi. bizleri de, 2008’de çıkan emeklilik yasalarına takılan herkesi kastediyor.

şükür ben onlardan değilim, ama emeklilik yaşın sanırım 57’de doluyor.

49’da emekli oluyorum ve 8 yıl daha emekli maaşı alabilmek için bekliyorum. tabi hala hayattaysam.

yeterince umutsuzluk aşılayabildim mi size ?

unutmayın, umut işkenceyi artırır. gerçeği bilmenizde fayda var.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir